Μπορντό · Υγεία & ευεξία
Στο Μπορντό, η δρ Emma Lavocat και ο δρ Romain Lavocat ήθελαν η Clinique Anthèse να θυμίζει σπίτι, σχεδόν boutique ξενοδοχείο, όπου η άφιξη, η θεραπεία και η ανάπαυση διαδέχονται φυσικά η μία την άλλη. Η Music Eye View δίνει ηχητική ταυτότητα στη βασική τους αρχή: «ποτέ υπερβολές». Τρία προγράμματα προσφέρουν μουσική υπόκρουση στο λόμπι, στα δωμάτια θεραπείας και στους χώρους ανάρρωσης: φωνές επιλεγμένες για τη χροιά τους, ενορχηστρώσεις που αφήνουν χώρο για ανάσα και μουσική που γίνεται όλο και πιο διακριτική από την άφιξη έως τη θεραπεία και την ανάρρωση.
Η μάρκα
Η Anthèse, στον δικό της χρόνο
Στη Rue du Colisée, στην καρδιά του Μπορντό, η Anthèse είναι η κλινική αισθητικής χειρουργικής που άνοιξαν η Δρ Emma και ο Δρ Romain Lavocat. Τη φαντάστηκαν ως σπίτι, σχεδόν ως boutique ξενοδοχείο στο οποίο θα ήθελαν να μείνουν οι ίδιοι. Ξεδιπλώνεται σε τρεις ορόφους.
Υλικά, χρώμα, φως, έπιπλα και άρωμα διαμορφώνουν μια ξεχωριστή αίσθηση υποδοχής. Ο πάγκος και τα καθιστικά ενισχύουν την αίσθηση ενός χώρου που κατοικείται. Η κλινική φροντίδα παραμένει στον πυρήνα· γύρω της, η Emma και ο Romain έχουν διαμορφώσει τον δικό τους τρόπο να υποδέχονται τους ανθρώπους.
Ο Romain μιλά για απλότητα. Η Emma το λέει έτσι: «ποτέ υπερβολές». Αυτή η αίσθηση του μέτρου, κοινή στην Emma & τον Romain, διατρέχει την Anthèse.
Η μουσική της ταυτότητα χρειαζόταν παρουσία χωρίς επιμονή.
© Anthèse
Το έργο
Μια κλινική, ένα boutique ξενοδοχείο
Όταν μιλάμε πρώτη φορά το 2022, η Anthèse διαμορφώνεται ακόμη.
Η Pascale και ο Éric βρίσκονται σε επαγγελματικό ταξίδι στον Μαυρίκιο όταν αρχίζει η πρώτη ουσιαστική συζήτηση με τον Romain. Επί μιάμιση ώρα περιγράφει τον χώρο που δημιουργεί μαζί με την Emma, τα γούστα τους, τις προθέσεις τους και τον ρόλο που φαντάζονται για τη μουσική, μέχρι και στις αίθουσες θεραπειών.
Η συζήτηση είναι ζωντανή, ακριβής, άμεση.
Η Emma μπαίνει σύντομα στην κουβέντα. Η Anthèse ξεκαθαρίζει μέσα από δύο φωνές, ενώ η Pascale και ο Éric αρχίζουν να φαντάζονται πώς θα έπρεπε να ακούγεται.
Η συνάντηση μας επαναφέρει και σε ένα ερώτημα που μας απασχολούσε καιρό: ποια θέση θα μπορούσε να έχει η μουσική σε ένα περιβάλλον φροντίδας;
Στα νοσοκομεία, στα επείγοντα και στις αίθουσες αναμονής που είχαμε γνωρίσει, το ηχητικό τοπίο αφηνόταν συχνά στην τύχη: επιβεβλημένη σιωπή, μια τηλεόραση ανοιχτή, συνεχής ροή ειδήσεων με τίτλους και ειδοποιήσεις.
Η Anthèse μάς έδωσε την ευκαιρία να διερευνήσουμε αυτό το ερώτημα στην πράξη.
Η μουσική θα έπρεπε να εκφράζει την Anthèse στο σύνολό της.
© Anthèse
Ηχητική ταυτότητα
Νότες και σιωπές
Καθώς η Emma και ο Romain μάς μιλούσαν για την Anthèse, η ίδια εντύπωση επέστρεφε: κανένα στοιχείο της παρουσίας τους δεν έμοιαζε ποτέ πιεστικό.
Το γούστο τους ήταν απαιτητικό, ποτέ επιδεικτικό. Ο χώρος που φαντάζονταν είχε την ίδια ήσυχη κομψότητα, τον ίδιο τρόπο να αφήνει τα υλικά, τα χρώματα και το φως να υπάρχουν χωρίς να στρέφει πάνω τους την προσοχή.
Τότε αρχίσαμε να ακούμε την Anthèse.
Θέλαμε η μουσική να κρατά την ίδια αίσθηση χώρου, καθαρότητας και συγκράτησης, ποιότητες που ανήκουν στην Emma και στον Romain όσο και στον τόπο που δημιούργησαν.
Έτσι οδηγηθήκαμε σε μελωδίες που εγκαθίστανται χωρίς να επιμένουν, σε ενορχηστρώσεις που αφήνουν το υλικό να αναπνέει, σε φωνές που βρίσκουν ακριβώς τη σωστή θέση.
Οι φωνές έγιναν ένα από τα πιο λεπτά νήματα της αναζήτησης. Τις επιλέξαμε για την καθαρότητα και τη λεπτή υφή της καθεμιάς, κάποιες φορές για τις ψηλότερες περιοχές τους που δίνουν ελαφρότητα στη μουσική υφή. Καθεμία έχει τον δικό της χαρακτήρα· όλες μπορούν να εντάσσονται στον χώρο χωρίς να τον γεμίζουν.
Σιγά σιγά, η μουσική άρχισε να μοιάζει με τον τόπο που ανακαλύπταμε μαζί με την Emma και τον Romain.
Κομψότητα χωρίς επίδειξη. Φως μέσα στο ηχόχρωμα. Χώρος γύρω από φωνές και όργανα. «Κομψότητα, φως, χώρος»: αυτές οι λέξεις δεν προηγήθηκαν της μουσικής. Έδωσαν όνομα σε όσα ήδη ακούγαμε στην Anthèse.
Να αφήνουμε τη μουσική να αναπνέει, ως και μέσα στις σιωπές.
© Anthèse
Μουσικός προγραμματισμός
Ο ρυθμός της Anthèse
Η Anthèse ξεδιπλώνεται σε τρεις ορόφους και τρία στάδια της επίσκεψης. Η μουσική ακολουθεί τρεις ρυθμούς, που ρέουν ο ένας μέσα στον άλλο, καθένας συντονισμένος με έναν χώρο.
Το πρώτο πρόγραμμα ξεκινά στο λόμπι: στην Anthèse, η αναπνοή αρχίζει να επιβραδύνεται. Ένα βιβλίο τέχνης ανοιχτό δίπλα, καφές ή τσάι που φτάνει κανείς απλώνοντας το χέρι. Τίποτα δεν επιβάλλεται· ο χώρος απλώς υποδέχεται.
Έπειτα έρχεται η θεραπεία. Η μουσική ανοίγεται: οι μελωδίες γίνονται πιο διακριτικές, οι υφές καταλαμβάνουν περισσότερο χώρο, όπως και οι σιωπές.
Τέλος, η ανάπαυση. Η μουσική γίνεται αιθέρια, ο παλμός υποχωρεί, τα ηχητικά στρώματα απλώνονται. Στην Anthèse, αυτό το τρίτο στάδιο μοιάζει σχεδόν να αιωρείται έξω από τον χρόνο.
Λόμπι
Οι Emiliana Torrini, Blue States και Devendra Banhart φέρνουν στην επιφάνεια την πιο μελωδική πλευρά της Anthèse: ευέλικτες γραμμές, φωνές με την οικειότητα μιας κουβέντας, ένας ηχητικός κόσμος αρκετά ανοιχτός ώστε να αφήνει το φως του χώρου να τον διαπερνά. Η μουσική ανοίγει χώρο σε έναν χρόνο χωρίς βιασύνη.
Αίθουσες θεραπειών
Η μουσική στρέφεται προς τα μέσα. Με τους Bruno Sanfilippo, Goldmund και Henrik Lindstrand, η electronica δίνει προτεραιότητα στις υφές, στις αντηχήσεις και στα μοτίβα που ξεδιπλώνονται αργά. Η μελωδία κάποιες φορές υποχωρεί πίσω από το ηχητικό υλικό· οι ενάρξεις των ήχων μαλακώνουν, εμφανίζονται σιωπές. Η μουσική δημιουργεί έναν πιο εσωτερικό χώρο.
Αίθουσα ανάνηψης
Οι Broken Peak, Hatsu και Matt Tondut στρέφονται προς έναν κόσμο μετέωρο, εξωπραγματικό, αιθέριο, με όχημα ηλεκτρονικούς ambient ήχους όπου οι στρώσεις απλώνονται, οι αντηχήσεις επιμένουν και ο παλμός απομακρύνεται. Η μουσική μοιάζει σχεδόν αποδεσμευμένη από τον χρόνο, δημιουργώντας μια αίσθηση απόσυρσης.
Τρεις ροές. Μία ταυτότητα.
© Anthèse
Διακυβέρνηση
Η παρτιτούρα γράφεται ακόμη
Από το 2022, συνεχίζουμε να ακούμε την Anthèse μαζί με την Emma και τον Romain.
Επιστρέφουμε στην Anthèse, γευματίζουμε με την Emma και τον Romain, μερικές φορές μοιραζόμαστε ένα ποτό. Ανάμεσα στις συναντήσεις, ένα μήνυμα συνεχίζει την κουβέντα ή αφήνει μια ιδέα να ριζώσει.
Μιλάμε για μουσική, φυσικά, αλλά στην πραγματικότητα όχι και τόσο πολύ.
Μιλάμε για σχέδια, ιδέες, μια νέα ανακάλυψη, μια έκθεση, έναν τόπο, μια διαίσθηση: για οτιδήποτε διαμορφώνει τη ματιά της Emma και του Romain. Κι έπειτα επιστρέφουμε στα κομμάτια που, με μεγάλη χαρά, θα χαθούν μέσα στους χώρους της Anthèse.
Η Anthèse εξελίσσεται· μαζί της και η μελωδία της.
Μας αρέσει η ιδέα της αλλαγής μέσα στη συνέχεια: να διατηρούμε ό,τι κάνει τον τόπο μοναδικό, αφήνοντάς τον ελεύθερο να αλλάζει. Η μουσική πρόζα της Anthèse μπορεί να περιπλανιέται χωρίς ποτέ να χάνει τον δρόμο της, με οδηγό τη μνήμη των προηγούμενων επιλογών, μια παρτιτούρα γραμμένη με τον χρόνο.
Επιστρέφουμε. Ακούμε. Συζητάμε. Προσαρμόζουμε.
«Η μουσική μας ταυτότητα είναι μέρος της εμπειρίας του χώρου. Η Music Eye View τής έδωσε ζωή με τη διακριτικότητα και την προσοχή που χαρακτηρίζουν τον τρόπο δουλειάς της.»
Emma & Romain Lavocat · Ιατροί και ιδιοκτήτες της Clinique Anthèse, Μπορντό
