Bordeaux · Sağlık ve esenlik
Bordeaux’da Dr. Emma Lavocat ve Dr. Romain Lavocat, Clinique Anthèse’in karşılama, uygulama ve dinlenmenin birbirine doğal biçimde aktığı bir ev, neredeyse bir butik otel gibi hissedilmesini istiyordu. Music Eye View, onlara yön veren “asla aşırıya kaçmamak” ilkesini bir ses kimliğine dönüştürüyor. Üç program; lobiye, uygulama odalarına ve iyileşme alanlarına fon müziği sağlıyor: dokuları için seçilen sesler, nefes alacak alanı olan düzenlemeler ve karşılamadan uygulamaya, oradan iyileşmeye ilerledikçe daha geri planda kalan bir müzik.
Marka
Anthèse, kendi zamanında
Bordeaux’nun kalbinde Rue du Colisée’deki Anthèse, Dr. Emma ve Dr. Romain Lavocat’nın açtığı estetik cerrahi kliniği. Onu bir ev, neredeyse kendilerinin de konaklamak isteyeceği bir butik otel olarak düşündüler. Klinik üç kata yayılıyor.
Malzemeler, renk, ışık, mobilyalar ve koku kendine özgü bir karşılama duygusu yaratıyor. Banko ve oturma alanları, içinde yaşam olan bir ev hissini derinleştiriyor. Merkezde klinik bakım varlığını koruyor; Emma ve Romain onun çevresinde insanları karşılamanın kendilerine özgü yolunu kurmuş.
Romain sadelikten söz ediyor. Emma ise şöyle ifade ediyor: “asla aşırıya kaçmamak”. Emma ve Romain’in paylaştığı bu ölçü duygusu, Anthèse’in bütününe yayılıyor.
Müzik kimliğinin ısrarcı olmadan varlık göstermesi gerekiyordu.
© Anthèse
Proje
Bir klinik, bir butik otel
2022’de ilk kez konuştuğumuzda Anthèse hâlâ şekilleniyor.
Romain ile ilk gerçek sohbet başladığında Pascale ve Éric bir iş seyahati için Mauritius’ta. Romain bir buçuk saat boyunca Emma ile yarattıkları mekânı, zevklerini, niyetlerini ve uygulama odalarına kadar müzik için hayal ettikleri rolü anlatıyor.
Sohbet canlı, açık ve dolaysız.
Emma da çok geçmeden sohbete katılıyor. Anthèse iki ses aracılığıyla belirginleşirken Pascale ve Éric de nasıl duyulması gerektiğini hayal etmeye başlıyor.
Bu tanışma, bizi bir süredir düşündüğümüz bir soruya da geri götürüyor: bir bakım ortamında müziğin yeri ne olabilir?
Tanıdığımız hastanelerde, acil servislerde ve bekleme salonlarında ses ortamı çoğu zaman tesadüfe bırakılıyordu: dayatılan sessizlik, açık bırakılmış bir televizyon, akan yazıları ve uyarılarıyla kesintisiz haber yayını.
Anthèse bu soruyu uygulamada araştırma fırsatı verdi.
Müziğin Anthèse’i bütünüyle ifade etmesi gerekiyordu.
© Anthèse
Ses kimliği
Notalar ve sessizlikler
Emma ve Romain bize Anthèse’i anlatırken aynı izlenim tekrar tekrar beliriyordu: ikisinde de hiçbir zaman ısrarcılık sezilmiyordu.
Zevklerinde titizlik vardı, gösteriş yoktu. Hayal ettikleri yer aynı sessiz zarafeti taşıyordu; malzemelerin, renklerin ve ışığın dikkat çekmeden var olmasına aynı biçimde izin veriyordu.
Anthèse’i o zaman duymaya başladık.
Müziğin de hem Emma ve Romain’e hem yarattıkları mekâna ait olan aynı alan duygusunu, berraklığı ve ölçülülüğü taşımasını istedik.
Bu bizi ısrar etmeden yerleşen melodilere, müzikal malzemeye nefes aldıran düzenlemelere, tam yerini bulan seslere yöneltti.
İnsan sesleri, arayışın en hassas çizgilerinden biri oldu. Sesleri berraklıkları, her birinin ince dokusu, bazen de müzikal dokuyu yükselten tiz bölgeleri için seçtik. Her birinin kendi karakteri var; hepsi mekânı doldurmadan ona yerleşebilme yeteneğini paylaşıyor.
Müzik yavaş yavaş Emma ve Romain ile keşfettiğimiz mekâna benzemeye başladı.
Gösterişsiz zarafet. Tınının içindeki ışık. Seslerin ve çalgıların çevresinde boşluk. “Zarafet, ışık, boşluk”: bu sözcükler müzikten önce gelmedi. Anthèse’de zaten duymakta olduğumuzu adlandırdılar.
Müzik, sessizliklerin içine kadar nefes alsın.
© Anthèse
Programlama
Anthèse’in ritmi
Anthèse, üç kata ve ziyaretin üç aşamasına yayılıyor. Müzik, her biri bir mekâna göre ayarlanmış, birbirine akan üç ritmi izliyor.
İlki lobide başlıyor: Anthèse’de nefes yavaşlamaya başlıyor. Yakında açık bir sanat kitabı, elinizin altında kahve ya da çay. Hiçbir şey dayatılmıyor; mekân yalnızca karşılıyor.
Sonra tedavi geliyor. Müzik alan açıyor: melodiler geri çekiliyor, dokular daha çok yer kaplıyor, sessizlikler de öyle.
Sonunda dinlenme geliyor. Müzik uçucu bir hâl alıyor, ritmik atım geri çekiliyor, katmanlar uzuyor. Anthèse’de bu üçüncü aşama, neredeyse zamanın dışında asılı duruyor.
Lobi
Emiliana Torrini, Blue States ve Devendra Banhart, Anthèse’in en melodik yanını yüzeye çıkarıyor: esnek çizgiler, sohbetin samimiyetini taşıyan sesler, mekânın ışığının içinden geçmesine izin verecek kadar açık bir ses dünyası. Müzik, acele etmeyen bir zamana alan açıyor.
Uygulama odaları
Müzik içe yöneliyor. Bruno Sanfilippo, Goldmund ve Henrik Lindstrand ile elektronik müzik; dokulara, rezonanslara ve yavaşça açılan motiflere ağırlık veriyor. Melodi bazen ses malzemesinin arkasına çekiliyor; ses başlangıçları yumuşuyor, sessizlikler beliriyor. Müzik, daha içe dönük bir alan yaratıyor.
İyileşme odası
Broken Peak, Hatsu ve Matt Tondut; katmanların uzadığı, rezonansların sürdüğü, ritmik atımın uzaklaştığı ambient elektronik müzikle askıda, gerçek dışı, uçucu bir dünyaya yöneliyor. Müzik zamandan neredeyse kopmuş gibi, bir içe çekilme duygusu yaratıyor.
Üç yayın. Tek bir kimlik.
© Anthèse
Yönetişim
Beste yazılmaya devam ediyor
2022’den bu yana Emma ve Romain ile Anthèse’i dinlemeye devam ediyoruz.
Anthèse’e dönüyor, Emma ve Romain ile öğle yemeği yiyor, bazen bir şeyler içiyoruz. Buluşmalar arasında bir mesaj sohbeti sürdürüyor ya da bir fikrin kök salmasına fırsat veriyor.
Elbette müzikten söz ediyoruz, ama aslında o kadar da çok değil.
Planlardan, fikirlerden, yeni bir keşiften, bir sergiden, bir mekândan, bir sezgiden söz ediyoruz: Emma ve Romain’in bakışını biçimlendiren ne varsa. Sonra Anthèse’in mekânlarında seve seve kaybolacak parçalara dönüyoruz.
Anthèse gelişiyor; melodisi de onunla birlikte.
Süreklilik içinde değişim fikrini seviyoruz: mekânı özgün kılanı korurken ona değişme özgürlüğü vermek. Anthèse’in müzikal anlatısı, geçmiş seçimlerin belleğiyle, zaman içinde yazılan bir besteyle yönünü buluyor; hiç kaybolmadan dolaşabiliyor.
Dönüyoruz. Dinliyoruz. Konuşuyoruz. Ayarlıyoruz.
“Müzik kimliğimiz, mekânı deneyimleme biçiminizin bir parçası. Music Eye View, çalışma biçimlerini belirleyen o incelik ve özenle bu kimliğe hayat verdi.”
Emma ve Romain Lavocat · Clinique Anthèse’in hekimleri ve sahipleri, Bordeaux
