Θέα στο χωριό Marsanne και στην πισίνα του Pantoufle Hôtel, όπου η Music Eye View επιμελείται και οργανώνει τα μουσικά προγράμματα του boutique ξενοδοχείου.

Pantoufle Hotel

  • Ξενοδοχείο
  • Εστιατόριο
  • Lifestyle

Το Pantoufle είναι ένα σπίτι με δεκαεπτά δωμάτια στη Marsanne, στην καρδιά της Drôme Provençale. Εκεί, η Jeanne σάς υποδέχεται με ένα πλατύ χαμόγελο.

Γνώριμα γαλλικά τραγούδια, ξεχασμένοι θησαυροί και νέοι καλλιτέχνες συνθέτουν ένα ρεπερτόριο γεμάτο ζεστασιά και σπιρτάδα, με πού και πού μια έκπληξη. Η μουσική υπόκρουση (BGM) γίνεται η φωνή του σπιτιού. Αλλάζει με την ώρα της ημέρας, τις εποχές και τις ιδέες της Jeanne, εκφράζει μέσα από τη μουσική τον δικό της τρόπο φιλοξενίας και σας κάνει να θέλετε να πάρετε λίγο από το Pantoufle μαζί σας, επιστρέφοντας στο σπίτι.

Marsanne · Φιλοξενία

Στο χωριό Marsanne της Drôme Provençale, το Pantoufle είναι ένα ανεξάρτητο ξενοδοχείο 17 δωματίων, διαμορφωμένο από το ένστικτο φιλοξενίας της Jeanne Jouvet. Ζεστό και γενναιόδωρο, προσκαλεί τους επισκέπτες να χαμηλώσουν ρυθμούς.

Η Music Eye View μετέτρεψε αυτή τη φιλοξενία σε ηχητική ταυτότητα. Γνώριμα γαλλικά τραγούδια, ξεχασμένα διαμάντια και ανερχόμενοι καλλιτέχνες δημιουργούν μια παιχνιδιάρικη μουσική συνοδεία με μικρές εκπλήξεις. Αλλάζει με την ώρα της ημέρας, την εποχή, τις ιδέες της Jeanne και την καθημερινή ζωή του ξενοδοχείου.

Η φιλοξενία, όπως τη ζει η Jeanne

Στην πλατεία του Marsanne, το Pantoufle έχει δεκαεπτά δωμάτια. Χωρίς αριθμούς: με νούμερα παπουτσιών. Και μια πρόσκληση που σχεδόν χωρά σε ένα μόνο ρήμα: pantoufler — να χαρείς τη ραστώνη με τις παντόφλες σου.

Η Jeanne το αποκαλεί pied-à-terre, ένα δικό σου καταφύγιο. Έρχεσαι για μεσημεριανό, για ύπνο, για να δεις φίλους, να περιπλανηθείς στο χωριό, να πιεις ένα ποτό, να αφήσεις μια κουβέντα να τραβήξει. Τα δωμάτια έχουν νούμερα παπουτσιών, η ομάδα ονομάζεται pantouflards και η απραξία δεν χρειάζεται δικαιολογία.

Το τραπέζι, το μπαρ, τα υπνοδωμάτια, η πισίνα και ο κήπος ανήκουν όλα σε ένα σπίτι, βαθιά ριζωμένο στο Marsanne και ανοιχτό σε όσους έρχονται να μείνουν.

Όταν η Pascale και ο Éric ανακαλύπτουν πρώτη φορά το Pantoufle, αναγνωρίζουν αμέσως τη Jeanne. Η μεταδοτική καλή της διάθεση και η φωτεινή προσωπικότητά της βρίσκονται ήδη παντού. Το ίδιο και το πνεύμα της, η αγάπη της για το απρόσμενο και η ματιά της στη λεπτομέρεια.

Η μουσική θα χρειαζόταν την ίδια ελευθερία ύφους.

Η επιθυμία για pantoufler

Η Jeanne είχε γνωρίσει την Pascale και τον Éric λίγα χρόνια νωρίτερα, στο τελευταίο έτος των σπουδών της στο Institut Paul Bocuse. Ήταν διδάσκοντές της. Μέσα από τα μαθήματά τους, είχε ανακαλύψει τη Music Eye View, τα μουσικά έργα για ξενοδοχεία στα οποία εργάζονταν και τον τρόπο που προσέγγιζαν τη μουσική σε έναν τόπο.

Μετά την αποφοίτησή της, η Jeanne αποφασίζει να ανοίξει έναν δικό της χώρο. Καθώς το Pantoufle αρχίζει να παίρνει μορφή, η μουσική μπαίνει νωρίς στη σκέψη της και η Jeanne επιστρέφει στην Pascale και στον Éric. Γνωρίζουν ήδη τη Jeanne, αλλά βλέποντάς την να φαντάζεται το Pantoufle ανακαλύπτουν μια άλλη πλευρά της.

Οι συζητήσεις τους φωτίζουν την προσέγγισή της στη φιλοξενία, τη θέση της στο χωριό και τον χρόνο που θέλει να προσφέρει σε όσους θα έρθουν να μείνουν. Η Pascale και ο Éric προτείνουν επίσης να γίνει το Pantoufle θέμα εργασίας του τελευταίου έτους στο ινστιτούτο. Το σπίτι που δημιουργεί η Jeanne γίνεται ζωντανή μελέτη για μια νέα φουρνιά φοιτητών, κλείνοντας τον κύκλο της δικής της ιστορίας στη σχολή.

Pantoufler στην Drôme Provençale, με τη μουσική υφασμένη μέσα στον τόπο.

Έξω από την πεπατημένη

Για την Pascale, η αφετηρία παραμένει η Jeanne: το πνεύμα της, η φωτεινή της ενέργεια, το ένστικτό της για απλή φιλοξενία και η ολόψυχη χαρά με την οποία παίρνει τον χρόνο της.

Αυτό μάς οδηγεί φυσικά να εξερευνήσουμε μια ορισμένη ιδέα της Γαλλίας μέσα από τη μουσική.

Στη νότια Γαλλία των δεκαετιών του 1960 και του 1970, αυτός ο κόσμος αγγίζει και μια αντικουλτούρα που έλκεται από άλλους ρυθμούς ζωής: πιο ελεύθερους, πιο μποέμ, πιο κοντά στη γη. Χωρίς να γίνεται σκηνικό ή ρετρό αναφορά, αυτή η διάχυτη μνήμη συντονίζεται με το Pantoufle: ήλιος, ανεμελιά, ειρωνεία, επιθυμία να ξεφύγεις.

Ο Éric και η ομάδα του ψάχνουν πέρα από τα μεγάλα ονόματα για κομμάτια που πέρασαν απαρατήρητα· πίσω από μια γνώριμη φωνή, για το ξεχασμένο τραγούδι· μέσα σε ένα ρεπερτόριο που νομίζουμε ότι ξέρουμε, για τα παράπλευρα μονοπάτια που οι ακροατές σιγά σιγά ξέχασαν.

Από εκεί, η αναζήτηση απλώνεται από τη δεκαετία του 1960 ως τη σημερινή γαλλική μουσική.

Καλλιτέχνες που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε επιστρέφουν μέσα από τραγούδια που σπάνια ξανακούγονται. Ξεχασμένα διαμάντια ακούγονται απρόσμενα σύγχρονα. Άλλα τραγούδια είναι άγνωστα, αλλά κουβαλούν εκείνη την παράξενη οικειότητα που σε κάνει να θέλεις να τα γνωρίσεις.

Στο Pantoufle, εκεί βρίσκεται συχνά η χαρά: να αναγνωρίζεις μια παρουσία πριν ακόμη μπορέσεις να της δώσεις όνομα.

Στο Pantoufle, αυτές οι στιγμές ανήκουν απόλυτα στο πνεύμα του σπιτιού: στη χαρά του μοιράσματος. Γνώριμες φωνές, κρυμμένα ή ξεχασμένα διαμάντια, γαλλικά τραγούδια που ακούγονται σπάνια, κι έπειτα νεότεροι καλλιτέχνες που οδηγούν την ίδια ελευθερία κάπου αλλού.

Έπειτα βγαίνει ένα κινητό. Κάποιος αναζητά το κομμάτι στο Shazam.

Μουσική, από το βράδυ ως το πρωί

Η ημέρα δίνει σε αυτό το γαλλικό μουσικό τοπίο χώρο να αλλάζει χαρακτήρα.

Στο πρωινό

Η Γαλλία ξυπνά απαλά: οικείες φωνές, τραγούδια γεμάτα ποίηση, ελαφρότητα και ήλιο.

Στο μεσημεριανό

Ο Éric και η ομάδα του εμβαθύνουν στις δεκαετίες του 1960 και του 1970: διαμάντια, κρυμμένοι ή ξεχασμένοι θησαυροί, φωτεινά ή σκανταλιάρικα τραγούδια που αφηγούνται μια άλλη ιστορία της γαλλικής μουσικής.

Το βράδυ

Η επιλογή ανοίγεται σε νεότερες γαλλικές σκηνές, ανάμεσα στο chanson και τη σύγχρονη ποπ, πάντα στα γαλλικά.

Το μουσικό τοπίο αλλάζει με το πέρασμα των ωρών και από τον έναν χώρο στον άλλο.

Πίσω στο Pantoufle!

Κάποιες φορές τους ξαναφέρνει εκεί μια νέα εποχή, μια playlist ή μια ιδέα της Jeanne.

Άλλες φορές έρχονται απλώς να μείνουν στο Pantoufle: να πάρουν ένα δωμάτιο, να καθίσουν στο τραπέζι, να ξαναδούν τη Jeanne και να περάσουν λίγες μέρες στο σπίτι, απλώς επειδή τους αρέσει να βρίσκονται εκεί.

Αυτές οι διαμονές έχουν σημασία ακριβώς επειδή δεν χρειάζονται πάντα άλλον λόγο πέρα από τη χαρά της παρουσίας εκεί.

Το Pantoufle δεν είναι πια μόνο ένα σπίτι που βοήθησαν να αποκτήσει μουσική φωνή. Έχει γίνει και ένας τόπος όπου η Pascale και ο Éric απλώς χαίρονται να επιστρέφουν.

Ύστερα από δύο χρόνια, ορισμένα σημεία αναφοράς δεν χρειάζονται πια συζήτηση. Είναι ευκολότερο να αναγνωρίσουν τι ανήκει στο Pantoufle, τι μπορεί να το εκπλήξει όσο χρειάζεται και τι, όσο καλό κι αν είναι, θα ακουγόταν καλύτερα αλλού.

Το Pantoufle συνεχίζει να εξελίσσεται μαζί με τη Jeanne. Το ρεπερτόριο διευρύνεται. Νέα τραγούδια φτάνουν· άλλα αποσύρονται. Η Pascale και ο Éric επιστρέφουν, ακούν, προτείνουν και συνεχίζουν να αναζητούν μαζί της.

Δύο χρόνια αργότερα, η Pascale και ο Éric εξακολουθούν να επιστρέφουν στο Marsanne.

«Η Pascale & ο Éric έρχονται συχνά να με δουν και οι καλύτερες playlist μοιάζουν πάντα να γεννιούνται από αυτές τις χαλαρές στιγμές που μοιραζόμαστε.»

Jeanne Jouvet (Ιδιοκτήτρια, Pantoufle)