เซี่ยงไฮ้ · ศาสตร์การทำอาหาร
ในปี 2025 ผู้จัดการทั่วไปของ Capella Shanghai ส่งต่อคำขอจาก Pierre Gagnaire ว่าเขาต้องการให้ดนตรีที่ Le Comptoir สะท้อนรสนิยมส่วนตัวของเขาได้ใกล้เคียงยิ่งขึ้น
ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา เราพบเขาที่ร้านอาหารของเขาบน rue Balzac ในเขตที่ 8 ของปารีส แน่นอนว่า Pierre Gagnaire พูดคุยกับเราเรื่องดนตรี และวกกลับไปถึงเพลย์ลิสต์ในโทรศัพท์ของเขาหลายครั้งเพลย์ลิสต์ที่เดินทางไปกับเขา Éric มองดูรายชื่อเพลงเลื่อนผ่านหน้าจอ
แบรนด์
Capella Shanghai, Jian Ye Li
เรื่องราวของเรากับ Capella Shanghai เริ่มต้นในปี 2017 เมื่อโรงแรมเปิดให้บริการในกลุ่มบ้านชิคูเหมินแห่ง Jian Ye Li บ้านจากทศวรรษ 1930 เหล่านี้ยังคงบอกเล่าบทสนทนาอันยาวนานระหว่างเซี่ยงไฮ้กับโลกตะวันตก เมื่อได้รับการบูรณะใจกลางเขต Xuhui บ้านเหล่านี้จึงรักษาความทรงจำไว้ พร้อมดำรงอยู่อย่างเต็มตัวในปัจจุบัน นับตั้งแต่เปิดให้บริการ Music Eye View ได้กำหนดมิติทางดนตรีทั่วพื้นที่ต่าง ๆ ของโรงแรม รวมถึง Le Comptoir de Pierre Gagnaire
คำขอที่เกิดขึ้นในปี 2025 เปลี่ยนธรรมชาติของการรับฟังของเรา การรู้จักสถานที่เพียงอย่างเดียวไม่พออีกต่อไป ดนตรีต้องสะท้อนบุคลิกของบุคคลผู้มอบชื่อให้ร้านได้ใกล้ชิดยิ่งขึ้น
เรารู้จักอาหารของ Pierre Gagnaire อยู่แล้ว บน rue Balzac เราได้ค้นพบชายผู้เปี่ยมด้วยความอ่อนโยนอย่างน่าทึ่ง และสัมผัสได้ถึงมนุษยนิยมของเขาโดยไม่ต้องเอ่ยออกมา เขาตั้งใจฟัง ปล่อยให้ถ้อยคำค่อย ๆ มา เปิดรับทุกทิศทางที่บทสนทนาดำเนินไป แววตาเป็นประกาย อารมณ์ขันปรากฏขึ้น และเรื่องเล่าหนึ่งนำไปสู่อีกเรื่องหนึ่ง Pierre Gagnaire พูดถึงอาหารอย่างมีบทกวี แต่สำหรับเขา บทกวีนั้นไปไกลเกินกว่าครัว และปรากฏอยู่ในวิธีที่เขาพูดถึงบทเพลง การพบเจอ ความทรงจำ หรือบางครั้งก็แทบไม่มีอะไรเลย
อาหารของเขาสะท้อนตัวตนเช่นเดียวกัน ทั้งความชอบในความประหลาดใจ และอิสระที่จะขยับสิ่งที่เราคิดว่ารู้จักไปเพียงเล็กน้อย โดยไม่เคยฝืนให้เกินพอดี
นี่คือตัวตนที่ดนตรีของ Le Comptoir ต้องทำให้ได้ยินในเซี่ยงไฮ้
สิ่งที่ความทรงจำเก็บรักษาไว้
© Capella Shanghai, Jian Ye Li
โครงการ
Le Comptoir de Pierre Gagnaire
โทรศัพท์ของ Pierre Gagnaire ถูกส่งไปมาระหว่างเรา เพลย์ลิสต์ของเขาให้ความรู้สึกแทบไม่ต่างจากบทแจกแจงของ Prévert เต็มไปด้วยผลงานจากหลากหลายยุคและสถานที่ ทั้งสิ่งที่เขาพกติดตัว และสิ่งที่กาลเวลามอบตำแหน่งพิเศษให้ ค่อย ๆ ประกอบกันขึ้นเป็นความทรงจำส่วนตัวอย่างลึกซึ้งทีละชิ้น
เมื่อผลงานเหล่านั้นปรากฏขึ้น เราก็เริ่มได้ยินความรู้สึกนึกคิดบางอย่าง ทั้งความชอบในท่วงทำนอง เสียงร้องที่ใกล้ชิด และความเศร้าบางเบาที่ยังคงส่องสว่างได้
Éric ฟังด้วยความเพลิดเพลินเฉพาะตัวที่เกิดขึ้นเมื่อเริ่มต้นการค้นหาทางดนตรีซึ่งเปี่ยมคุณค่าที่สุด นั่นคือการจินตนาการถึงผลงานที่ Pierre Gagnaire ยังไม่รู้จัก แต่สามารถเข้ามาอยู่ในโลกของเขาได้อย่างเป็นธรรมชาติ โดยไม่รบกวนสิ่งใดที่มีอยู่แล้ว
แนวคิดนั้นเรียบง่าย คือเติมเต็มเพลย์ลิสต์ส่วนตัวของเขา แนะนำศิลปินและท่วงทำนองที่เขาอาจอยากเก็บไว้ใกล้ตัว จากนั้นปล่อยให้ลักษณะทางดนตรีเดียวกันนั้นออกจากโทรศัพท์ ข้ามระยะทาง และไปพบที่ทางของตัวเองท่ามกลางลูกค้าที่นั่งอยู่ใน Le Comptoir
เป็นเวลาเกือบสองเดือนที่เราแลกเปลี่ยนความคิดและเพลย์ลิสต์กัน Pierre Gagnaire รับฟัง ตอบกลับ และแสดงความคิดเห็น บางผลงานได้รับเลือกให้อยู่ต่อ ส่วนบางผลงานส่งให้เรากลับไปค้นหาอีกครั้ง บทสนทนาดำเนินต่อผ่านดนตรี
ความสุขจากการแบ่งปันสิ่งที่ค้นพบกลายเป็นเข็มทิศของเรา
© Capella Shanghai, Jian Ye Li
อัตลักษณ์ทางเสียง
สู่ขอบฟ้าใหม่
เราเริ่มจากเพลย์ลิสต์ส่วนตัวของ Pierre Gagnaire จากบทสนทนาของเรา และจากสิ่งที่ตัวเลือกของเขาเผยให้เห็นเหนือเส้นแบ่งของแต่ละทศวรรษ เป้าหมายไม่ใช่การจำลองรูปทรงของเพลย์ลิสต์นั้น แต่เป็นการต่อยอดความรู้สึกนึกคิดที่อยู่ภายใน
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ฝรั่งเศสในทศวรรษ 1970 เปิดเส้นทางขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ Philippe Sarde เข้ามาพบที่ทางของตนเอง บทประพันธ์ของเขาประคองความยับยั้งชั่งใจและอารมณ์กวี ความทรงจำและความกระสับกระส่ายไว้ด้วยกัน ด้วยความสง่างามที่เดินทางข้ามกาลเวลา
รอบ ๆ แก่นทางดนตรีนี้ Airelle Besson, Birds on a Wire และศิลปินรุ่นใหม่ที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเริ่มปรากฏขึ้น ความต่างระหว่างรุ่นไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของช่วงเวลาอีกต่อไป แต่ต่างขานรับกันผ่านสีสันของเสียง น้ำเสียง วิธีเข้าไปอยู่ในท่วงทำนอง หรือวิธีปล่อยให้วลีดนตรีได้หายใจ
ผลงานหลายชิ้นเป็นสิ่งใหม่สำหรับ Pierre Gagnaire และเขาก็เพียงชอบผลงานเหล่านั้น ท่วงทำนองใหม่เข้ามาอยู่ข้างบทเพลงที่รักมานานได้อย่างลงตัว จนการค้นพบแทบให้ความรู้สึกเหมือนการจำได้
อาณาเขตที่ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นยังคงเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับความรู้สึกนึกคิดของเขา แต่ก็พร้อมมีชีวิตของตัวเองในที่ห่างไกลจากเขา
ในเซี่ยงไฮ้
จากปารีสสู่เซี่ยงไฮ้
© Capella Shanghai, Jian Ye Li
การวางโปรแกรมเพลง
ความแปรผันและความละเอียดอ่อน
หนึ่งวันที่ Le Comptoir คลี่ออกเป็นสองสีสันทางดนตรี ช่วงเช้าตั้งแต่ 6 โมงเช้าถึง 11 โมงเช้า และช่วงน้ำชายามบ่ายตั้งแต่บ่าย 2 โมงถึง 6 โมงเย็น บทเพลงภาษาฝรั่งเศสจะอยู่เคียงข้างช่วงเวลาที่เบาสบายกว่า ส่วนมื้อกลางวันตั้งแต่ 11 โมงเช้าถึงบ่าย 2 โมง และมื้อค่ำตั้งแต่ 6 โมงเย็นถึง 10 โมงค่ำ เป็นเวลาของโปรแกรมเพลงอันเป็นเอกลักษณ์ที่เกิดจากบทสนทนาระหว่างเรากับ Pierre Gagnaire
อาหารเช้า
Alex Beaupain, François Atlas และ Barbara Carlotti นำช็องซงฝรั่งเศสอันสว่างไสวมาสู่ช่วงแรกของวัน ราวกับถ้อยคำเดินทางมาพร้อมแสง
อาหารกลางวัน
Birds on a Wire, Chilly Gonzales และ Ibrahim Maalouf ปล่อยให้ท่วงทำนองเดินทางผ่านเสียงร้อง เปียโน และเครื่องลมทองเหลือง โดยยังคงรักษาความใกล้ชิดเป็นส่วนตัวของ Le Comptoir ไว้
น้ำชายามบ่าย
เมื่อมี Alexia Gredy, Barbagallo และ Cascadeur ช่วงบ่ายก็เคลื่อนไปในทิศทางชวนฝันยิ่งขึ้น ดนตรีขยับเพียงเล็กน้อย แค่พอให้แสงเปลี่ยนไป
อาหารค่ำ
เมื่อถึงยามค่ำ Jay-Jay Johanson, Kza และ Philippe Sarde นำความสง่างามของราตรีเข้ามา ภาพยนตร์ยังคงวนเวียนอยู่ไม่ไกล เช่นเดียวกับท่วงทำนอง
เมื่อการฟังค่อย ๆ คลี่ออก สิ่งอ้างอิงต่าง ๆ ก็สำคัญน้อยกว่าความต่อเนื่องของความรู้สึกที่เชื่อมโยงทุกสิ่งเข้าด้วยกัน เราเลือกผลงานจากสิ่งที่มันบรรจุไว้ แล้ววางไว้ข้างอีกชิ้นเพราะทั้งสองมีสายสัมพันธ์ที่อาจอธิบายเป็นคำพูดได้ยาก แต่สัมผัสได้ในทันที
เมื่อฟังจากโต๊ะหนึ่งใน Le Comptoir เราอยากให้ลำดับเพลงนี้ยังคงความใกล้ชิดเป็นส่วนตัว ราวกับ Pierre Gagnaire เป็นผู้เลือกแผ่นเสียงด้วยตัวเอง แทบมองเห็นภาพเขาหยิบแผ่นเสียง วางลงบนเครื่องเล่นอย่างพิถีพิถัน ปล่อยให้ดนตรีเข้ามาในห้อง ก่อนเอื้อมมือไปหยิบแผ่นถัดไป
ภาพนี้เป็นเพียงจินตนาการของเรา แต่ความรู้สึกที่อยู่ในภาพคือสิ่งที่การวางโปรแกรมเพลงต้องการรักษาไว้โดยแท้
การจับคู่ช่วยเติมเต็ม
© Capella Shanghai, Jian Ye Li
การกำกับดูแล
การเดินทางดำเนินต่อไป
Pierre Gagnaire พึงพอใจกับการวางโปรแกรมเพลงอย่างยิ่ง และโปรแกรมนี้ก็พบที่ทางของตัวเองในเซี่ยงไฮ้เช่นกัน
เราเพียงรู้สึกยินดี
เพื่อขอบคุณเรา Pierre Gagnaire เชิญเราไปรับประทานอาหารกลางวันที่ร้านของเขาบนถนน rue Balzac มื้อนั้นประณีตไม่ต่างจากบทสนทนาของเขา ทั้งความแม่นยำ ความอ่อนโยน และอิสระที่ไม่เคยมุ่งสร้างลูกเล่น แต่เปิดเวลาให้อารมณ์ค่อย ๆ เดินทางมาถึง
ดนตรีกลับเข้าสู่บทสนทนาอย่างเป็นธรรมชาติ Pierre Gagnaire เล่าถึงการพบเจอนักดนตรีชื่อดัง ความทรงจำ และเรื่องราวที่สะสมมาตลอดหลายปี บทสนทนาล่องไป วกกลับ แล้วเปลี่ยนทิศอีกครั้ง และเราก็ได้พบกับบทกวีส่วนตัวอย่างยิ่งที่ตราตรึงเราตั้งแต่การสนทนาครั้งแรกอีกครั้ง
โปรแกรมเพลงสำหรับเซี่ยงไฮ้เป็นรูปเป็นร่างสมบูรณ์แล้ว ไม่มีอะไรต้องตัดสินใจอีก ดนตรีจึงยังคงเป็นสิ่งที่มันเป็นระหว่างเราด้วย นั่นคือความสุขที่แบ่งปันร่วมกัน หนทางให้ผลงานและเรื่องราวได้ส่งต่อ และให้บทสนทนาดำเนินต่อไป
เรื่องราวนี้เริ่มต้นในเซี่ยงไฮ้เมื่อปี 2017 ก่อนนำเราไปสู่เพลย์ลิสต์ที่ Pierre Gagnaire เก็บไว้ในโทรศัพท์ในปี 2025 จากเพลย์ลิสต์นั้นไปสู่ผลงานใหม่ ๆ และจากปารีสเดินทางไกลถึงเซี่ยงไฮ้
ยามค่ำในเซี่ยงไฮ้ ขณะที่เพลงในเพลย์ลิสต์บรรเลงต่อกันไป ลำดับเพลงอาจยังคงทิ้งร่องรอยของเจตนาแรกเริ่มไว้ นั่นคือการเลือกผลงานให้ใครสักคน ด้วยความหวังเรียบง่ายว่าผลงานนั้นจะมอบความสุขแก่เขา
บทสนทนายังคงดำเนินต่อไป…
“ในการทำอาหาร เช่นเดียวกับในดนตรี ความปรารถนาคือการปลุกความรู้สึก”
Pierre Gagnaire
