ប៉េកាំង · សិល្បៈម្ហូបអាហារ
នៅ Blackswan Beijing ភោជនីយដ្ឋានអាហារកម្រិតខ្ពស់ផ្កាយ Michelin ពីរ ដែលដឹកនាំដោយចុងភៅ Vianney Massot ពន្លឺដែលប្រែប្រួលកំណត់អត្តសញ្ញាណសំឡេងដែលផ្លាស់ពីថ្ងៃទៅយប់។ ដោយទទួលសេរីភាពពេញលេញក្នុងការបង្កើត Music Eye View បានបង្កើតពិភពតន្ត្រីបីខុសគ្នាសម្រាប់ភោជនីយដ្ឋាន, Library និងបារ។ តន្ត្រីដើរតាមការផ្លាស់ពីថ្ងៃទៅល្ងាច ដោយបន្តរឿងរ៉ាវតន្ត្រីតែមួយរហូតដល់ Loong Bar។
ម៉ាក
Blackswan Beijing
នៅទីក្រុងប៉េកាំង លោកអ្នកឈានចូលពិភពរបស់ Vianney Massot តាមរយៈសារមន្ទីរមួយ។ បច្ចុប្បន្ន Blackswan មានផ្កាយ Michelin ពីរ។
Blackswan ស្ថិតនៅជាន់ទីមួយនៃ Luo Hong Art Museum។ នៅក្រៅបង្អួច ក្រសែភ្នែកត្រូវបានទាក់ទាញទៅរកសួនច្បារ៖ ទឹក ដើមឈើ ត្រីកុយ និងសត្វហង្សដែលហែលរំកិលកាត់មុខបន្ទប់បរិភោគអាហារ។ នៅខាងក្នុង Chris Shao បានបម្លែងរូបហង្សទៅជាចលនា ដោយឱ្យខ្សែកោងរបស់វាកំណត់ទម្រង់លំហខាងក្នុង។
គម្រោងនេះចាប់ផ្ដើមពី Swans ដែលជាស្នាដៃរបស់ Gary Hume។ ខ្សែបន្ទាត់តភ្ជាប់គ្នាឥតដាច់ ឆ្លងកាត់ ប៉ះរំលង និងចាក់ស្រេះគ្នា រហូតលេចចេញជារូបបក្សី។ គំនិតនៃទម្រង់ដែលប្រែប្រួលដោយពន្លឺ លាតសន្ធឹងពេញ Blackswan។
ក្នុងវប្បធម៌ចិន ហង្សសបង្កប់ន័យនៃភាពបរិសុទ្ធ ភាពថ្លៃថ្នូរ និងភាពស្មោះត្រង់ រីឯហង្សខ្មៅដែលកម្រជាងឆ្ងាយ បង្ហាញពីអ្វីដែលពិសេសខុសពីធម្មតា។ នៅពេលថ្ងៃ ពន្លឺពេញលំហទាំងឡាយ រហូតពណ៌សមានអារម្មណ៍ថាស្ទើរតែមិនមែនជាការពិត។ នៅពេលយប់ ខ្សែបន្ទាត់ដដែលកាន់តែជ្រៅ សម្ភារៈកាន់តែងងឹត ហើយពណ៌ខ្មៅបង្ហាញវត្តមានថ្មី។ ភោជនីយដ្ឋានរក្សាទម្រង់របស់ខ្លួន តែផ្លាស់ប្ដូរសភាព។
រូបភាពទាំងនេះធ្វើឱ្យយើងនឹកដល់ Kubrick៖ 2001: A Space Odyssey។ ការភ្ជាប់គំនិតនេះជារបស់យើងផ្ទាល់ទាំងស្រុង ហើយកត់ត្រាអារម្មណ៍ដំបូងរបស់យើងចំពោះទីកន្លែងនេះ៖ ពណ៌សឥតខ្ចោះ ខ្សែកោងលាតសន្ធឹង និងអារម្មណ៍ថាលំហអណ្ដែតនៅចន្លោះស្ថាបត្យកម្ម និងភាពស្ងាត់។
ពន្លឺផ្ដល់ចលនាដំបូងដល់តន្ត្រី។
© The Black Swan, Chris Shao Studio
គម្រោង
ឆ្ងាយណាស់ តែជិតបង្កើយ
យើងបានស្គាល់ Blackswan តាមរយៈឈ្មោះមួយដែលធ្លាប់ស្គាល់រួចមកហើយ៖ Joël Robuchon។ Vianney Massot ធ្លាប់ជាមេចុងភៅរងនៅ La Grande Maison ក្នុងទីក្រុង Bordeaux។ Music Eye View ធ្លាប់ធ្វើការជាមួយ La Grande Maison ក៏ដូចជាភោជនីយដ្ឋាន Robuchon មួយចំនួនទៀត។ តាំងពីយូរមុន Blackswan ផ្លូវការងាររបស់យើងធ្លាប់នាំយើងឆ្លងកាត់ទីកន្លែងមួយចំនួនដូចគ្នារួចមកហើយ។
តន្ត្រីសម្រាប់ Blackswan ចាប់ផ្ដើមពីការជឿទុកចិត្តទាំងស្រុង។ ម្ហូបរបស់គាត់មានសញ្ញាសម្គាល់ផ្ទាល់ខ្លួន ហើយគាត់ទុកចិត្តឱ្យយើងស្វែងរកសញ្ញាសម្គាល់តន្ត្រីសម្រាប់ទីកន្លែងនេះ។ យើងទទួលបានសេរីភាពពេញលេញ ព្រមជាមួយនឹងសេចក្ដីកំណត់ការងារដ៏តឹងរ៉ឹង៖ នាំតន្ត្រីចូលក្នុង Blackswan ឱ្យបានសម្រិតសម្រាំងដល់កម្រិតដែលមានអារម្មណ៍ថាវាធ្លាប់ស្ថិតនៅទីនោះតាំងពីដើម។
ផ្នែកដែលនៅសល់បានលេចជារូបរាងពីចម្ងាយ។ សំឡេង រូបភាព និងពាក្យសម្ដី គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីបង្រួមចម្ងាយនោះ។ Vianney អនុញ្ញាតឱ្យយើងអនុវត្តការបកស្រាយនេះរហូតដល់ចប់ ដោយប្រគល់ការកំណត់ទិសដៅទាំងស្រុងឱ្យយើង។ ក្នុងការជឿទុកចិត្តនោះ អត្តសញ្ញាណសំឡេងក៏បានសម្រេចជាទម្រង់ចុងក្រោយ។
ប៉ុន្មានថ្ងៃមុនពិធីសម្ពោធ ក្នុងអំឡុងពេលហាត់សម ទីបំផុតតន្ត្រីក៏បានជួប Blackswan។ ជាលើកដំបូង អ្វីដែលបានស្រមៃពីចម្ងាយ បានចូលមកក្នុងលំហ ពន្លឺ និងចង្វាក់នៃការបម្រើ។ Vianney ទទួលយកវាទាំងស្រុង ដោយគ្មានការកែប្រែសូម្បីតែមួយ។ អ្វីដែលយើងបានស្រមៃ ក៏បានក្លាយជារូបរាងជាក់ស្ដែងនៅជុំវិញគាត់។
នៅខណៈនោះ តន្ត្រីបានក្លាយជាសាច់ឈាមនៃ Blackswan៖ លាយឡំជាមួយពន្លឺ កាយវិការ រសជាតិ និងភាពស្ងៀមស្ងាត់ រហូតក្លាយជាវត្តមានមួយដែលកំណត់លក្ខណៈទីកន្លែងនេះ។
ការជឿទុកចិត្តលេចជារូបរាង។
© The Black Swan, Chris Shao Studio
អត្តសញ្ញាណសំឡេង
ហង្សស ហង្សខ្មៅ
Chris Shao បញ្ចូលវត្តមានរបស់ហង្សឱ្យលាតសន្ធឹងពេញ Blackswan។ វាលេចឡើងតាមខ្សែកោង ពិដានរចនាជាចម្លាក់ ភាពតភ្ជាប់គ្នានៃខ្សែបន្ទាត់ និងរបៀបដែលសម្ភារៈនីមួយៗទទួលពន្លឺ។ ថ្ម ម្នាងសិលា ក្រណាត់កម្ញី និងលោហៈ បង្កើតបានជាទេសភាពខាងក្នុងដ៏ហ្មត់ចត់ ប៉ុន្តែប្រែប្រួលជានិច្ច។
នៅខាងក្រៅបង្អួច សួនច្បារនាំភាសារចនាដដែលចូលទៅក្នុងពិភពមានជីវិត។ ទឹក ដើមឈើ ត្រីកុយ និងហង្សផ្ទាល់ បន្តស្ថាបត្យកម្មឱ្យលាតហួសផ្ទាំងកញ្ចក់។ ក្រសែភ្នែកផ្លាស់ពីសម្ភារៈទៅរូបឆ្លុះ ពីខ្សែកោងទៅវត្តមានមានជីវិត។
ពេលវេលាកន្លងទៅ ទីកន្លែងក៏ប្រែប្រួលម្ដងទៀត។ ពន្លឺថ្ងៃធ្វើឱ្យលំហបើកទូលាយ ផ្ទៃនានាមើលទៅទន់ភ្លន់ ហើយពណ៌សមានអារម្មណ៍ថាស្ទើរតែមិនមែនជាការពិត។ ពេលល្ងាចចូលមកក្នុងខ្សែបន្ទាត់ដដែល សម្ភារៈកាន់តែងងឹត ស្រមោលកាន់តែមានជម្រៅ ហើយ Blackswan ផ្លាស់ប្ដូរបរិយាកាស ដោយនៅតែរក្សាខ្សែភ្ជាប់របស់ខ្លួន។
ម្ហូបរបស់ Vianney Massot ដើរតាមទិសដៅដូចគ្នា។ ភាពច្បាស់លាស់ តុល្យភាព និងការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្វីដែលស្ទើរតែមិនអាចសម្គាល់បាន ក៏ជាលក្ខណៈរបស់វាដែរ។ កាយវិការរបស់មេចុងភៅ សម្ភារៈរបស់ Chris Shao និងពន្លឺដែលប្រែប្រួល សុទ្ធតែបង្ហាញភាសាដូចគ្នា។
តន្ត្រីត្រូវរកកន្លែងរបស់ខ្លួនក្នុងចង្វាក់នោះ៖ រក្សាអារម្មណ៍ស្រាលដោយមិនឱ្យវារលាយបាត់ បន្ថែមជម្រៅស្របតាមបន្ទប់ដោយមិនធ្វើឱ្យធ្ងន់ ទុកលំហសម្រាប់ភាពស្ងាត់ ហើយដើរតាម Blackswan នៅពេលវាផ្លាស់ពីពណ៌សចូលទៅពណ៌ខ្មៅ។
ទម្រង់ក្លាយជាចលនា។
© The Black Swan, Chris Shao Studio
ការជ្រើសរើស និងរៀបចំតន្ត្រី
ស្រាលដូចគ្មានទម្ងន់
តន្ត្រីរបស់ Blackswan មានបីទម្រង់។ ភោជនីយដ្ឋានយកហង្សសជាគោល។ បារជាកន្លែងនៃពេលល្ងាច នៅពេលហង្សខ្មៅលេចឡើងជាមួយពន្លឺដែលកំពុងថយចុះ។ The Library ដែលជា Chef’s Table នាំអ្វីៗមកកាន់តែជិត៖ ភ្ញៀវមួយចំនួនតូច Vianney Massot នៅក្បែរ និងការសន្ទនាកាន់តែស្និទ្ធស្នាលជាមួយទីកន្លែង។
ភោជនីយដ្ឋាន
នៅភោជនីយដ្ឋាន Air, Cascadeur និង Tao ផ្ដល់ឱ្យតន្ត្រីអេឡិចត្រូនិកនូវអារម្មណ៍ស្ទើរតែគ្មានទម្ងន់។ ស្រទាប់សំឡេងមានលំហដកដង្ហើម សំឡេងច្រៀងហាក់ដូចជាបាត់ទម្ងន់ ហើយចង្វាក់នៅតែទន់បត់បែន ដោយទុកចន្លោះនៅជុំវិញ។ តន្ត្រីបន្តអារម្មណ៍អណ្ដែតដែលយើងទទួលបានពីរូបភាពដំបូងបំផុតនៃ Blackswan។
Library
នៅ Library, Goldmund, Philip Glass និង Víkingur Ólafsson បង្វែរអារម្មណ៍អណ្តែតនោះទៅរកព្យាណូ លំនាំដដែលៗ និងលំហរវាងណោត។ ដោយមានភ្ញៀវតែប៉ុន្មានរូប និង Vianney នៅក្បែរ ការស្តាប់កាន់តែស្និទ្ធស្នាល លំនាំតន្ត្រីនីមួយៗហាក់ដូចកាន់តែជិត ហើយភាពស្ងៀមស្ងាត់នីមួយៗកាន់តែមានវត្តមាន។ តន្ត្រីកាន់តែសាមញ្ញ ស្ទើរតែដូចអាចប៉ះបាន។
បារ
នៅបារ Freedom Fry, Napkey និង Weekend Affair នាំមកនូវថាមពលដែលប៉ះអារម្មណ៍ភ្លាមៗ។ សិល្បករទាំងបីស្ថិតក្នុងចរន្តអេឡិចត្រូប៉ុបបារាំងជំនាន់ក្មេង ដែលតែងប្រើភាសាអង់គ្លេស ធ្វើឱ្យពេលល្ងាចមានចង្វាក់រស់រវើក និងចំៗជាងមុន។ ផ្នែកមួយនៃវប្បធម៌ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ Vianney លេចចេញតាមរយៈសំឡេងដែលបម្លែងថ្មី និងមានអារម្មណ៍ថាស្របនឹងសម័យបច្ចុប្បន្នទាំងស្រុង៖ ហង្សខ្មៅបង្កើនសន្ទុះ ដោយនៅតែរក្សាភាពឆើតឆាយ។
បន្ទាប់ពីហង្ស គឺនាគ loong។
© The Black Swan, Chris Shao Studio
អភិបាលកិច្ច
ពី Blackswan ទៅ Loong Bar
ឈ្មោះមួយទៀតចាប់ផ្ដើមលេចឡើងក្នុងការសន្ទនារបស់យើង៖ Loong Bar Beijing។ Vianney ជាអ្នកនាំយើងទៅទីនោះ។
ជាមួយ Loong Bar ហង្សបានផ្ដល់ទីឱ្យទេវកថាមួយទៀត។ Loong ដែលជានាគចិន មានទំនាក់ទំនងនឹងកម្លាំង អំណាច និងសំណាងល្អអស់ជាច្រើនសតវត្សរ៍មកហើយ។ តាមប្រវត្តិសាស្ត្រ សូម្បីតែចំនួនក្រញ៉ាំក៏អាចបង្ហាញឋានៈបានដែរ៖ ក្រញ៉ាំប្រាំភ្ជាប់នឹងព្រះចៅអធិរាជ និងព្រះរាជវង្ស ក្រញ៉ាំបួនលេចឡើងក្នុងបរិបទអភិជន និងរាជវាំង រីឯរូបរាងមានក្រញ៉ាំបីលេចឡើងក្នុងបរិបទដែលនៅឆ្ងាយពីមជ្ឈដ្ឋានអធិរាជជាងនេះ។
នៅពីក្រោយរូបដែលគេច្រើនកាត់បន្ថយអត្ថន័យមកត្រឹមពាក្យ «នាគ» មានភាសាទាំងមូលនៃសញ្ញា ឋានៈ រឿងរ៉ាវ និងនិមិត្តរូប។
ពិភពនិមិត្តរូបនោះក្លាយជាចំណុចចាប់ផ្ដើមរបស់យើង។ Blackswan បាននាំយើងទៅរកពន្លឺ ពណ៌សនិងខ្មៅ និងដំណើរផ្លាស់ពីសភាពមួយទៅសភាពមួយទៀត។ Loong Bar បើកទៅកាន់ពិភពផ្សេង ដែលបង្កើតឡើងដោយសត្វទេវកថាភ្ជាប់នឹងមេឃនិងទឹក កម្លាំង អំណាច និងសំណាងល្អ ព្រមទាំងដោយប្រព័ន្ធរូបនិមិត្តដែលព័ត៌មានលម្អិតនីមួយៗអាចមានន័យសំខាន់។
តន្ត្រីត្រូវចាប់ផ្តើមពីទីនោះ។
ឥឡូវនេះ គម្រោងពីរបានកើតចេញពីទំនាក់ទំនងនេះ។ សំឡេង រូបភាព និងតន្ត្រីបានឆ្លងកាត់ចម្ងាយរាប់ពាន់គីឡូម៉ែត្ររវាងប៉ារីស និងប៉េកាំង។
ការស្ដាប់ចាប់ផ្ដើមជាថ្មីនៅកន្លែងផ្សេង។
«បន្សល់ទុកអនុស្សាវរីយ៍ដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបានសម្រាប់ភ្ញៀវ ដោយវិធីសាមញ្ញបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។»
Vianney Massot
