Σαγκάη · Γαστρονομία
Στο Le Comptoir de Pierre Gagnaire, το εστιατόριο του Capella Shanghai με ένα αστέρι Michelin, οι μουσικές προτιμήσεις του σεφ διαμορφώνουν την ηχητική ταυτότητα του εστιατορίου. Αφετηρία για τη μουσική υπόκρουση ήταν η playlist στο κινητό του Pierre Gagnaire. Η Music Eye View διευρύνει τις επιλογές του με νέες ανακαλύψεις και διαμορφώνει μια μουσική κατεύθυνση με βάση την αρχιτεκτονική, τον ρυθμό του σέρβις και την εμπειρία της υψηλής γαστρονομίας.
Η μάρκα
Capella Shanghai, Jian Ye Li
Η ιστορία μας με το Capella Shanghai άρχισε το 2017, όταν το ξενοδοχείο άνοιξε στα σπίτια shikumen του Jian Ye Li. Αυτές οι κατοικίες της δεκαετίας του 1930 κουβαλούν ακόμη τον μακρόχρονο διάλογο της Σαγκάης με τη Δύση· αποκατεστημένες στην καρδιά του Xuhui, διατηρούν τη μνήμη τους ενώ ανήκουν απόλυτα στο παρόν. Από το άνοιγμα, η Music Eye View διαμορφώνει τη μουσική στους χώρους του ξενοδοχείου, ανάμεσά τους και στο Le Comptoir de Pierre Gagnaire.
Το αίτημα του 2025 αλλάζει τη φύση της ακρόασής μας. Δεν αρκεί πλέον να γνωρίζουμε τον χώρο: η μουσική πρέπει τώρα να αντανακλά πιο πιστά την προσωπικότητα του ανθρώπου που δίνει το όνομά του στον χώρο.
Γνωρίζαμε ήδη την κουζίνα του Pierre Gagnaire. Στη rue Balzac, ανακαλύπτουμε έναν άνθρωπο εξαιρετικής πραότητας, που η ανθρωπιά του γίνεται αισθητή χωρίς να χρειάζεται να δηλωθεί. Ακούει προσεκτικά, αφήνει τις λέξεις να έρθουν, υποδέχεται τις στροφές της συζήτησης· μια λάμψη στα μάτια, το χιούμορ που εμφανίζεται, μια ιστορία που ανοίγει σε μιαν άλλη. Ο Pierre Gagnaire μιλά ποιητικά για τη μαγειρική, όμως για εκείνον η ποίηση φτάνει πολύ πέρα από την κουζίνα: ζει στον τρόπο που μιλά για ένα τραγούδι, μια συνάντηση, μια ανάμνηση, μερικές φορές για κάτι σχεδόν ανεπαίσθητο.
Η κουζίνα του τον εκφράζει. Κρατά την ίδια αγάπη για την έκπληξη και την ίδια ελευθερία να μετατοπίζει ανεπαίσθητα όσα νομίζαμε πως ξέρουμε, χωρίς ποτέ να πιέζει τίποτα.
Αυτή την παρουσία πρέπει να κάνει ακουστή η μουσική του Le Comptoir στη Σαγκάη.
Όσα κρατά η μνήμη
© Capella Shanghai, Jian Ye Li
Το έργο
Le Comptoir de Pierre Gagnaire
Το κινητό του Pierre Gagnaire περνά από χέρι σε χέρι. Η playlist του διαβάζεται σχεδόν σαν ένας από τους καταλόγους του Prévert: έργα από διαφορετικές εποχές και τόπους, εκείνα που κουβαλά μαζί του, εκείνα στα οποία ο χρόνος έχει δώσει μια ξεχωριστή θέση και που, κομμάτι κομμάτι, σχηματίζουν μια βαθιά προσωπική μνήμη.
Καθώς εμφανίζονται, αρχίζουμε να ακούμε μια ευαισθησία: την αγάπη για τη μελωδία, για οικείες φωνές, για μια απαλή μελαγχολία που ξέρει να παραμένει φωτεινή.
Ο Éric ακούει με την ιδιαίτερη χαρά που συνοδεύει την αρχή των πιο γόνιμων μουσικών αναζητήσεων: να φαντάζεται το κομμάτι που ο Pierre Gagnaire δεν γνωρίζει ακόμη, εκείνο που θα μπορούσε να μπει φυσικά στο τοπίο του χωρίς να διαταράξει τίποτε από όσα υπάρχουν ήδη εκεί.
Η ιδέα είναι απλή: να εμπλουτίσουμε την προσωπική του playlist, να του γνωρίσουμε καλλιτέχνες και μελωδίες που ίσως θελήσει να κρατήσει κοντά του· έπειτα να αφήσουμε την ίδια μουσικότητα να βγει από το κινητό του, να διασχίσει την απόσταση και να βρει τη θέση της ανάμεσα στους συνδαιτυμόνες του Le Comptoir.
Για σχεδόν δύο μήνες ανταλλάσσουμε ιδέες και λίστες αναπαραγωγής. Ο Pierre Gagnaire ακούει, απαντά, σχολιάζει. Κάποια έργα μένουν, άλλα μάς στέλνουν ξανά στην αναζήτηση. Η συζήτηση συνεχίζεται μέσα από τη μουσική.
Η χαρά να μοιραζόμαστε ανακαλύψεις γίνεται η πυξίδα μας
© Capella Shanghai, Jian Ye Li
Ηχητική ταυτότητα
Προς νέους ορίζοντες
Ξεκινάμε από την προσωπική playlist του Pierre Gagnaire, από τις κουβέντες μας, από όσα φανερώνουν οι επιλογές του πέρα από τις δεκαετίες στις οποίες ανήκουν. Στόχος δεν είναι να αναπαράγουμε το περίγραμμά της, αλλά να προεκτείνουμε την ευαισθησία της.
Η γαλλική κινηματογραφική μουσική της δεκαετίας του 1970 ανοίγει έναν φυσικό δρόμο. Ο Philippe Sarde βρίσκει τη θέση του εκεί: οι συνθέσεις του κρατούν μαζί τη συγκράτηση και τον λυρισμό, τη μνήμη και την ανησυχία, με μια κομψότητα που ταξιδεύει στον χρόνο.
Γύρω από αυτό το υλικό αρχίζουν να εμφανίζονται η Airelle Besson, οι Birds on a Wire και μια νεότερη γενιά γαλλόφωνων καλλιτεχνών. Οι γενιές παύουν να είναι απλώς χρονολογίες· συνομιλούν μέσα από το ηχόχρωμα, τις αποχρώσεις, τον τρόπο που κατοικούν μια μελωδία ή αφήνουν μια μουσική φράση να αναπνεύσει.
Αρκετά από αυτά τα έργα είναι καινούργια για τον Pierre Gagnaire και απλώς του αρέσουν. Μια νέα μελωδία βρίσκει τη θέση της δίπλα σε μουσικές αγαπημένες εδώ και χρόνια, με τέτοια άνεση ώστε η ανακάλυψη μοιάζει σχεδόν με αναγνώριση.
Το πεδίο που διαμορφώνεται μένει βαθιά συνδεδεμένο με την ευαισθησία του, αλλά μπορεί να αποκτήσει δική του ζωή μακριά του.
Στη Σαγκάη.
Από το Παρίσι στη Σαγκάη
© Capella Shanghai, Jian Ye Li
Μουσικός προγραμματισμός
Παραλλαγές και αποχρώσεις
Η μέρα στο Le Comptoir ξετυλίγεται σε δύο μουσικά χρώματα. Το πρωί, από τις 6 π.μ. ως τις 11 π.μ., και έπειτα την ώρα του τσαγιού, από τις 2 μ.μ. ως τις 6 μ.μ., γαλλόφωνα τραγούδια συνοδεύουν τις πιο ανάλαφρες ώρες. Στο μεσημεριανό, από τις 11 π.μ. ως τις 2 μ.μ., και ξανά στο δείπνο, από τις 6 μ.μ. ως τις 10 μ.μ., παίρνει τη θέση του το πρόγραμμα με ξεχωριστή υπογραφή που γεννήθηκε από τις συζητήσεις μας με τον Pierre Gagnaire.
Πρωινό
Οι Alex Beaupain, François Atlas και Barbara Carlotti φέρνουν μια φωτεινή πτυχή του γαλλικού chanson στις πρώτες ώρες της ημέρας, εκεί όπου οι λέξεις μοιάζουν να φτάνουν μαζί με το φως.
Μεσημεριανό
Οι Birds on a Wire, Chilly Gonzales και Ibrahim Maalouf αφήνουν τη μελωδία να ταξιδέψει ανάμεσα στη φωνή, το πιάνο και τα χάλκινα πνευστά, χωρίς να χάνεται η οικειότητα του Le Comptoir.
Ώρα για τσάι
Με τους Alexia Gredy, Barbagallo και Cascadeur, το απόγευμα παίρνει μια πιο ονειρική τροπή· η μουσική μετατοπίζεται ελαφρά, όσο χρειάζεται για να αλλάξει το φως.
Δείπνο
Το βράδυ, οι Jay-Jay Johanson, Kza και Philippe Sarde φέρνουν μια πιο νυχτερινή κομψότητα· ο κινηματογράφος δεν είναι ποτέ μακριά, ούτε και η μελωδία.
Καθώς η ακρόαση ξεδιπλώνεται, οι αναφορές μετρούν λιγότερο από τη συνέχεια του συναισθήματος που τις συνδέει: να επιλέγεις ένα έργο για όσα μεταφέρει, να το τοποθετείς δίπλα σε ένα άλλο επειδή τα ενώνει μια συγγένεια δύσκολη ίσως να ονομαστεί, αλλά αμέσως αισθητή.
Από ένα τραπέζι του Le Comptoir, θέλουμε αυτή η αλληλουχία να κρατά μια αίσθηση οικειότητας, σαν να είχε επιλέξει ο ίδιος ο Pierre Gagnaire τους δίσκους. Σχεδόν τον φαντάζεσαι να παίρνει έναν δίσκο, να τον ακουμπά προσεκτικά στο πικάπ, να αφήνει τη μουσική να μπει στην αίθουσα πριν απλώσει το χέρι για τον επόμενο.
Αυτή η εικόνα είναι αποκλειστικά δική μας· το συναίσθημα που μεταφέρει είναι ακριβώς αυτό που επιδιώκει να διατηρήσει ο μουσικός προγραμματισμός.
Ο συνδυασμός χαρίζει νέο βάθος
© Capella Shanghai, Jian Ye Li
Διακυβέρνηση
Το ταξίδι συνεχίζεται
Ο Pierre Gagnaire είναι ενθουσιασμένος με το μουσικό πρόγραμμα, που βρίσκει τη θέση του και στη Σαγκάη.
Εμείς απλώς χαιρόμαστε.
Για να μας ευχαριστήσει, ο Pierre Gagnaire μάς προσκαλεί για μεσημεριανό στο εστιατόριό του στη rue Balzac. Το γεύμα έχει την ίδια λεπτότητα με την κουβέντα του: ακρίβεια, πραότητα, μια ελευθερία που δεν επιδιώκει ποτέ τον εντυπωσιασμό και δίνει στο συναίσθημα τον χρόνο να φτάσει.
Η μουσική επιστρέφει φυσικά. Ο Pierre Gagnaire μάς μιλά για συναντήσεις με διάσημους μουσικούς, αναμνήσεις και ιστορίες που συγκεντρώθηκαν με τα χρόνια· η συζήτηση περιπλανιέται, επιστρέφει, παίρνει άλλη στροφή και ξαναβρίσκουμε την πολύ προσωπική ποίηση που είχε σημαδέψει την πρώτη μας κουβέντα.
Το πρόγραμμα της Σαγκάης υπάρχει ήδη. Δεν μένει κάτι να αποφασιστεί. Και ανάμεσά μας, η μουσική μπορεί να παραμείνει αυτό που είναι: μια κοινή χαρά, ένας τρόπος να κυκλοφορούν έργα και ιστορίες, να μένει ζωντανή μια συζήτηση.
Αυτή η ιστορία, που άρχισε στη Σαγκάη το 2017, μας οδηγεί το 2025 στην playlist που κρατά ο Pierre Gagnaire στο κινητό του· από εκείνη την playlist σε νέα έργα· από το Παρίσι ως τη Σαγκάη.
Το βράδυ στη Σαγκάη, καθώς τα κομμάτια της playlist διαδέχονται το ένα το άλλο, η ακολουθία τους μπορεί ακόμη να κρατά ένα ίχνος της αρχικής χειρονομίας: να επιλέγεις ένα έργο για έναν άνθρωπο, με την απλή ελπίδα πως θα του δώσει χαρά.
Η συζήτηση συνεχίζεται…
«Στη μαγειρική, όπως και στη μουσική, η επιθυμία είναι να γεννάς συγκίνηση.»
Pierre Gagnaire
