Frankrijk · Hospitality
Sinds 2020 werken we samen met boetiekhotels binnen de collectie 369° Hôtels-Maisons, van de Franse Alpen tot Saint Barth. Elk hotel heeft een eigen karakter, seizoensritme en manier om gasten te verwelkomen.
Music Eye View creëert een gedeelde klankidentiteit voor de collectie, waarin het Franse muzikale erfgoed samenkomt met invloeden uit Engeland, Italië en het Caribisch gebied. Elke locatie heeft een eigen klank; een muzikale rode draad verbindt ze allemaal.
Het merk
Een ontmoeting bij 369°
In 2020 stelt een van onze studenten aan Sciences Po, een vriendin van Inès Pénari, ons aan elkaar voor. Ze is ervan overtuigd dat onze werelden elkaar moeten ontmoeten. Ze heeft gelijk.
Tijdens ons eerste gesprek vertelt Inès over een château bij Chantilly, over wat het zou kunnen worden en welke plek muziek daarin zou kunnen krijgen. Al snel gaat het gesprek verder dan de aanleiding van onze kennismaking. We ontdekken een gedeelde manier om een project te benaderen: de richting doorgronden, de samenhang toetsen en er een precieze vorm aan geven.
Uit die gedeelde blik groeit vertrouwen. Het geeft onze relatie haar vrijheid, openhartigheid en de kwaliteit van uitwisseling die sindsdien elke samenwerking begeleidt.
De klankidentiteit zou een stem moeten geven aan wat deze plek op het punt stond te worden.
© 369° Hôtels-Maisons
Het project
Jeanne een stem geven
Onze eerste samenwerking begint bij Château de Montvillargenne, vlak bij Chantilly. De plek krijgt een nieuw karakter en daarmee tekent zich een persoonlijkheid af: Jeanne.
Binnenkort draagt het château haar naam: Jeanne & The Forest.
Jeanne beweegt zich moeiteloos tussen tijdperken. Vrij van geest, nieuwsgierig en cultureel onderlegd bouwt ze haar wereld op vanuit verwantschappen: ontmoetingen, voorwerpen, stemmen en ontdekkingen. Haar smaak krijgt vorm als een gesprek dat altijd openblijft.
We komen en gaan in Montvillargenne. Dagen met Inès en de teams van 369° lopen gemakkelijk door in ontbijt, lunch, diner en soms een overnachting. Met de uren veranderen de gesprekken van tempo; we praten over de plek, muziek, wat er gebeurt en wat er nog een plaats zou kunnen vinden.
Naarmate het huis ons vertrouwder wordt, keert één vraag steeds terug: wat zou iemand als Jeanne de mensen bij haar thuis werkelijk willen laten horen?
We beginnen te luisteren met Jeanne, voor Jeanne.
© 369° Hôtels-Maisons
Klankidentiteit
Luisteren vanuit een ander perspectief
De eerste stap is ons perspectief verschuiven. Luisteren vanuit het standpunt van de ander, zo aandachtig dat diens voorkeuren, nieuwsgierigheid en ingevingen het werkelijke vertrekpunt worden voor elke keuze.
Van daaruit kan het onverwachte precies goed voelen: een nieuw werk, een onwaarschijnlijke combinatie, een horizon die opengaat. Niets wordt opgelegd: het voorstel blijft op de drempel van de ander staan, die vrij is om het binnen te laten of voorbij te laten gaan.
De huizen die Chantal Peyrat ontwerpt, openen een andere weg naar het luisteren.
In haar interieurs voor 369° vormen materialen, kleuren en onverwachte combinaties een visuele grammatica die onze muzikale lezing voedt. Een textuur roept een bepaalde klankkleur op; een bepaald licht vraagt om meer ruimte; een visueel contrast suggereert een uitgesprokener combinatie van werken. Naarmate die verbanden duidelijker worden, zien we een andere kant van Jeanne: in de verwantschappen die door haar heen lopen, de culturen die ze samenbrengt en de horizonten die ze openlaat.
Jeanne krijgt vorm waar die invloeden samenkomen: een Franse gevoeligheid met een voorliefde voor Engelse muziek.
Een deel van dat landschap ligt in de ontmoeting tussen liefde voor de Franse taal en melodieën, arrangementen en orkestraties van over het Kanaal. Serge Gainsbourg was daarin een grondlegger; Étienne Daho gaf die melodische spanning en elegantie een meer op pop gerichte vorm.
De vormen veranderen met de tijd, maar de drijfveer blijft: Franstalige liedkunst die zich graag naar elders laat meevoeren. Adrien Gallo, Barbagallo, Mattyeux, Julien Baer, Berry en Constance Amiot geven ieder op eigen wijze vervolg aan die open blik.
Van het ene huis naar het volgende moet onze manier van luisteren meebewegen.
© 369° Hôtels-Maisons
Muziekprogrammering
In een ander licht
Erik Satie bedacht musique d’ameublement, haast een soort muzikaal behang: muziek die genoeg aanwezig is om een ruimte te veranderen en bescheiden genoeg om het leven zijn gang te laten gaan. Bij 369° blijft iets van dat idee bewaard, terwijl de muziek ook tot aandacht uitnodigt.
Ze kan lang aan de rand van de aandacht blijven en dan plotseling scherp naar voren komen door een stem, een klankkleur, een overgang. Die verschuiving boeit ons evenzeer als de muziek zelf: het moment waarop wat een plek eenvoudigweg begeleidde, de beleving ervan begint te veranderen.
Die aanwezigheid stemt zich af op wat werkelijk verandert. Hoogte, licht, het seizoen en de herinnering aan een plek beïnvloeden hoe we luisteren. Megève en Courchevel delen een berglandschap, maar de winter heeft er telkens een ander karakter. Saint-Tropez en Saint-Barth delen de zon, maar niet dezelfde horizon.
De rode draad van 369° ligt in het herkennen van die verschillen, zonder de basis uit het oog te verliezen: nieuwsgierigheid, elegantie in het samenbrengen van dingen en aandacht voor de plek. De grammatica blijft. Elk huis legt het accent anders.
De bergen
De bergen vormen het kader; elk huis geeft er een eigen lezing aan.
In Megève brengt Mamie Megève een gedeelde herinnering naar het heden: een vertrouwd refrein kan naast nieuwe liedkunst staan en zijn volledige emotionele lading behouden.
L’Arboisie kiest een andere weg, met meer aandacht voor onafhankelijke artiesten, minder voor de hand liggende keuzes en ontdekkingen.
Alpen Valley en Écrin Blanc delen de bergen, maar niet helemaal dezelfde manier van luisteren. De horizon blijft; elk huis tekent de lijn opnieuw.
De zee
Zonlicht verbindt Saint-Tropez en Saint-Barth. Muziek maakt de afstand ertussen hoorbaar.
Bij La Tartane kijkt de Rivièra richting Italië; Frans en Italiaans repertoire antwoorden elkaar, ook in delen van de hedendaagse electropop.
Bij Le Tropical opent de Franse lijn zich naar het Caribisch gebied en Zuid-Amerika; de klank krijgt een andere textuur, ritmes verschuiven en nieuwe verwantschappen worden mogelijk.
De plek hervormt verwantschappen en combinaties, de manier waarop het ene werk naast het andere zijn plaats vindt. Op dit niveau van precisie wordt het gevoel van een plek hoorbaar in muziek.
Naarmate er meer huizen komen, groeit luisteren uit tot een cultuur.
© 369° Hôtels-Maisons
Regie
Je eigen stem omarmen
Op een ochtend bij Le Tropical in Saint-Barth zijn een paar maten genoeg om een nummer te herkennen dat bijna iedereen kent. Het team heeft het spontaan gekozen; het maakt geen deel uit van het muziekprogramma van het huis.
De vraag verschuift dan van smaak naar de vraag of het hier thuishoort. Brengt deze muziek om acht uur ’s ochtends, op een plek die haast de Hof van Eden lijkt, werkelijk over wat het huis mensen wil laten voelen, hier, op dit precieze moment?
In die verschuiving krijgt de regie vorm. Door de huizen, seizoenen en gesprekken heen stroomt dezelfde aandacht. Ze verbindt perspectieven, scherpt keuzes aan en laat elke plek haar eigen accent houden.
Sinds 2020 bouwen we samen aan deze manier van luisteren, in gesprekken en tijdens de uren die we ter plaatse doorbrengen. De muziek beweegt mee met de ontwikkeling van de huizen.
Jaren verstrijken; huizen openen en heropenen. Elk behoudt zijn eigen accent; allemaal delen ze hetzelfde gevoel voor wat klopt.
Een onzichtbare draad van Ariadne verbindt het ene adres met het volgende.
‘Elk hotel vertelt zijn eigen, unieke verhaal.’
369° Hôtels-Maisons
