Şanghay · Gastronomi
Capella Shanghai’ın bir Michelin yıldızlı restoranı Le Comptoir de Pierre Gagnaire’de, restoranın ses kimliğini şefin kendi müzik zevki biçimlendiriyor. Fon müziğinin çıkış noktası, Pierre Gagnaire’in telefonundaki çalma listesi oldu. Music Eye View, onun seçimlerini yeni keşiflerle genişletiyor; mimariyi, servisin temposunu ve fine dining deneyimini gözeten bir müzikal yön oluşturuyor.
Marka
Capella Shanghai, Jian Ye Li
Capella Shanghai ile hikâyemiz, otelin Jian Ye Li’nin shikumen evlerinde açıldığı 2017 yılında başladı. 1930’lu yıllardan kalan bu evler, Şanghay ile Batı arasındaki köklü diyaloğu hâlâ taşıyor; Xuhui’nin kalbinde restore edilen yapılar, bütünüyle bugüne ait olurken hafızalarını koruyor. Music Eye View, açılıştan bu yana Le Comptoir de Pierre Gagnaire dâhil otelin alanlarında müziği şekillendiriyor.
2025’te gelen talep, dinleyişimizin niteliğini değiştiriyor. Artık mekânı tanımak yeterli değil: müzik, adını taşıdığı kişinin karakterini daha yakından yansıtmalı.
Pierre Gagnaire’in mutfağını zaten tanıyorduk. Rue Balzac’ta, insani yönü dile getirilmeye ihtiyaç duymadan hissedilen, olağanüstü yumuşak huylu bir insanla tanışıyoruz. Dikkatle dinliyor, kelimelerin gelmesine izin veriyor, sohbetin aldığı yönleri hoş karşılıyor; gözlerinde bir parıltı var, mizah kendini gösteriyor, bir anı diğerine açılıyor. Pierre Gagnaire mutfağı şiirsel bir dille anlatıyor, ama onun için şiir mutfağın çok ötesine uzanıyor: bir şarkıdan, bir karşılaşmadan, bir anıdan, bazen neredeyse hiçbir şeyden söz edişinde yaşıyor.
Mutfağı onu yansıtıyor. Aynı şaşırtma zevkini, bildiğimizi sandığımız şeyleri hiçbir şeyi zorlamadan hafifçe değiştirme özgürlüğünü taşıyor.
Le Comptoir’ın müziğinin Şanghay’da duyulur kılması gereken varlık bu.
Bellekte kalanlar
© Capella Shanghai, Jian Ye Li
Proje
Le Comptoir de Pierre Gagnaire
Pierre Gagnaire’in telefonu aramızda gidip geliyor. Çalma listesi neredeyse Prévert’in envanterlerinden birini andırıyor: farklı dönemlerden ve yerlerden eserler, yanında taşıdıkları, zamanın özel bir yer verdiği ve parça parça son derece kişisel bir bellek oluşturan müzikler.
Birer birer belirdikçe bir duyarlılığı duymaya başlıyoruz: melodiye, içten seslere, aydınlığını korumayı bilen hafif bir melankoliye duyulan sevgi.
Éric, en verimli müzikal arayışların başında duyulan o özel keyifle dinliyor: Pierre Gagnaire’in henüz bilmediği, orada zaten var olan hiçbir şeyi bozmadan onun dünyasına doğal biçimde girebilecek parçayı hayal ediyor.
Fikir basit: kişisel çalma listesini zenginleştirmek, yanında tutmak isteyebileceği sanatçılar ve melodilerle onu tanıştırmak; ardından aynı müzikalitenin telefonundan çıkıp mesafeyi aşarak Le Comptoir’da oturan konukların arasında yer bulmasına imkân vermek.
İki aya yakın bir süre boyunca fikirler ve çalma listeleri paylaşıyoruz. Pierre Gagnaire dinliyor, yanıtlıyor, yorumluyor. Bazı eserler kalıyor, bazıları bizi yeniden aramaya yöneltiyor. Sohbet müzikle sürüyor.
Keşifleri paylaşmanın keyfi pusulamız oluyor
© Capella Shanghai, Jian Ye Li
Ses kimliği
Yeni ufuklara doğru
Pierre Gagnaire’in kişisel çalma listesinden, sohbetlerimizden, seçimlerinin geldikleri on yılların ötesinde açığa vurduklarından başlıyoruz. Amaç, listenin çizgisini aynen tekrarlamak değil, duyarlılığını genişletmek.
1970’lerin Fransız film müzikleri doğal bir yol açıyor. Philippe Sarde orada yerini buluyor: besteleri, ölçülülükle lirizmi, bellekle huzursuzluğu zamanı aşan bir zarafet içinde bir arada tutuyor.
Bu malzemenin çevresinde Airelle Besson, Birds on a Wire ve Frankofon sanatçılardan oluşan daha genç bir kuşak belirmeye başlıyor. Kuşaklar yalnızca tarihlerden ibaret olmaktan çıkıyor; tınılar, söyleyişler, melodiyi yaşama ya da müzik cümlesine nefes aldırma biçimleri aracılığıyla birbirine karşılık veriyor.
Bu eserlerin birkaçını Pierre Gagnaire ilk kez duyuyor ve beğeniyor. Yeni bir melodi, yıllardır sevilen müziğin yanında öyle kolay yer buluyor ki keşif neredeyse tanıma duygusuna dönüşüyor.
Ortaya çıkan dünya, onun duyarlılığına derinden bağlı kalırken ondan uzakta kendi başına bir hayat da kurabiliyor.
Şanghay’da.
Paris’ten Şanghay’a
© Capella Shanghai, Jian Ye Li
Programlama
Çeşitlemeler ve nüanslar
Le Comptoir’da gün iki müzikal renkle akıyor. Sabah saat 6’dan 11’e, ardından çay saatinde, öğleden sonra 2’den 6’ya kadar Fransızca şarkılar günün daha hafif saatlerine eşlik ediyor. Öğle yemeğinde 11’den öğleden sonra 2’ye ve akşam yemeğinde akşam 6’dan 10’a kadar ise Pierre Gagnaire ile sohbetlerimizden doğan imza program yerini alıyor.
Kahvaltı
Alex Beaupain, François Atlas ve Barbara Carlotti, günün ilk saatlerine Fransız şansonunun aydınlık bir damarını taşıyor; kelimeler sanki ışıkla birlikte geliyor.
Öğle yemeği
Birds on a Wire, Chilly Gonzales ve Ibrahim Maalouf, Le Comptoir’ın samimiyetini yitirmeden melodiyi ses, piyano ve bakır üflemeliler arasında dolaştırıyor.
Çay saati
Alexia Gredy, Barbagallo ve Cascadeur ile öğleden sonra daha düşsel bir hâl alıyor; müzik hafifçe, yalnızca ışığı değiştirecek kadar yön değiştiriyor.
Akşam yemeği
Akşam olduğunda Jay-Jay Johanson, Kza ve Philippe Sarde geceye özgü bir zarafet getiriyor; sinema da melodi de hiçbir zaman uzakta değil.
Dinleme ilerledikçe referanslardan çok onları bağlayan duygu sürekliliği önem kazanıyor: bir eseri taşıdığı şey için seçmek, diğeriyle adlandırması zor ama hemen hissedilen bir yakınlığı paylaştığı için yan yana koymak.
Le Comptoir’daki bir masadan dinlendiğinde bu akışın, plakları sanki Pierre Gagnaire’in kendisi seçmiş gibi bir yakınlık duygusunu korumasını istiyoruz. Neredeyse onu bir plak alırken, özenle pikaba yerleştirirken, bir sonrakine uzanmadan önce müziğin salona girmesine izin verirken hayal edebilirsiniz.
Bu imge yalnızca bize ait; taşıdığı duygu ise programlamanın korumak istediği şeyin ta kendisi.
Birliktelik yeni bir derinlik kazandırır
© Capella Shanghai, Jian Ye Li
Yönetişim
Yolculuk sürüyor
Pierre Gagnaire programdan çok memnun; program Shanghai’da da yerini buluyor.
Biz de yalnızca seviniyoruz.
Pierre Gagnaire, teşekkür etmek için bizi rue Balzac’taki restoranında öğle yemeğine davet ediyor. Yemek, sohbetiyle aynı inceliği taşıyor: hassasiyet, yumuşaklık, etki yaratmak için kendini zorlamayan ve duygunun gelmesine zaman tanıyan bir özgürlük.
Müzik kendiliğinden yeniden sohbete giriyor. Pierre Gagnaire ünlü müzisyenlerle karşılaşmalarını, yıllar içinde biriken anıları ve küçük hikâyeleri anlatıyor; sohbet dolaşıyor, geri dönüyor, başka bir yöne sapıyor ve ilk konuşmamızda iz bırakan o son derece kişisel şiirselliği yeniden keşfediyoruz.
Shanghai programı artık var. Karar verilecek bir şey kalmadı. Aramızda da müzik, olduğu gibi kalabiliyor: paylaşılan bir keyif, eserleri ve hikâyeleri dolaşıma sokmanın, bir sohbeti sürdürmenin bir yolu.
2017’de Şanghay’da başlayan bu hikâye, 2025’te bizi Pierre Gagnaire’in telefonundaki çalma listesine getiriyor; o listeden yeni eserlere, Paris’ten ta Şanghay’a uzanıyor.
Şanghay’da akşam olduğunda, çalma listesindeki parçalar birbirini izlerken sıralamaları hâlâ ilk jestten bir iz taşıyabilir: bir eseri, bir insana keyif vermesi umuduyla seçmek.
Sohbet sürüyor …
“Mutfakta da müzikte de arzu, duyguyu harekete geçirmektir.”
Pierre Gagnaire
