Pekin · Gastronomi
Şef Vianney Massot’nun yönettiği, iki Michelin yıldızlı fine dining restoranı Blackswan Beijing’de değişen ışık, gündüzden geceye evrilen ses kimliğine biçim veriyor. Tam bir yaratıcı özgürlükle çalışan Music Eye View; restoran, Library ve bar için üç ayrı müzikal dünya yarattı. Müzik, gündüzden akşama geçişi izliyor; aynı müzikal hikâyeyi Loong Bar’a taşıyor.
Marka
Blackswan Beijing
Beijing’de Vianney Massot’nun dünyasına bir müzeden geçerek giriyorsunuz. Blackswan bugün iki Michelin yıldızına sahip.
Blackswan, Luo Hong Art Museum’un birinci katında yer alıyor. Pencerelerin ardında bakışlar bahçeye uzanıyor: su, ağaçlar, koi balıkları ve yemek salonunun önünden süzülen kuğular. İçeride Chris Shao, kuğuyu harekete dönüştürmüş; kıvrımlarının iç mekânı şekillendirmesine izin vermiş.
Proje, Gary Hume’un Swans adlı eseriyle başladı. Kesintisiz çizgiler kesişiyor, birbirine dokunup geçiyor ve iç içe örülüyor; sonunda kuşlar beliriyor. Işığın dönüştürdüğü biçim fikri, Blackswan’ın bütününe yayılıyor.
Çin kültüründe beyaz kuğu saflık, asalet ve sadakati çağrıştırır; çok daha nadir görülen siyah kuğu ise olağanüstü olanı düşündürür. Gündüz ışık mekânları doldurur; beyaz neredeyse gerçek dışı görünür. Gece aynı çizgiler derinleşir, malzemeler koyulaşır ve siyah yeni bir varlık kazanır. Restoran biçimini korur, hâl değiştirir.
Bu görüntüler bize Kubrick’i hatırlattı: 2001: A Space Odyssey. Bu bağ bütünüyle bizim yorumumuz; mekânla ilgili ilk izlenimimizi yansıtıyor: kusursuz bir beyazlık, geniş kıvrımlar, mimari ile sessizlik arasında bir yerde asılı kalmış bir mekân duygusu.
Işık, müziğe ilk hareketini verir.
© The Black Swan, Chris Shao Studio
Proje
Uzakta, yanı başında
Blackswan bize daha önceden bildiğimiz bir isim aracılığıyla ulaştı: Joël Robuchon. Vianney Massot, Bordeaux’daki La Grande Maison’da yardımcı şef olarak çalışmıştı. Music Eye View da La Grande Maison ve Robuchon’un başka birkaç mekânıyla çalışmıştı. Blackswan’dan çok önce yollarımız aynı yerlerden geçmişti.
Blackswan’ın müziği mutlak bir güvenle başladı. Mutfağı onun imzasını taşıyor; mekâna müzikal bir imza bulmamız için de bize güvendi. Tam bir özgürlük verildi ve beraberinde iddialı bir beklenti geldi: müziği Blackswan’a öylesine isabetle yerleştirmek ki sanki başından beri oraya aitmiş gibi hissedilsin.
Gerisi uzaktan şekillendi. Sesler, görüntüler ve kelimeler mesafeyi kapatmaya yetti. Vianney, yönü bütünüyle bize bırakarak bu yorumu sonuna kadar sürdürmemize imkân verdi. Ses kimliği, bu güvenin içinde son biçimini buldu.
Büyük açılıştan birkaç gün önce, provalar sırasında müzik nihayet Blackswan ile buluştu. Uzaktan hayal edilen şey ilk kez mekânlara, ışığa ve servisin ritmine katıldı. Vianney, tek bir değişiklik istemeden onu bütünüyle benimsedi. Hayal ettiğimiz, onun çevresinde somutlaştı.
O anda müzik, Blackswan’ın dokusuna işledi: ışığa, jestlere, tatlara ve sessizliklere karışarak mekânı şekillendiren varlıklardan biri oldu.
Güven biçim bulur.
© The Black Swan, Chris Shao Studio
Ses kimliği
Beyaz kuğu, siyah kuğu
Chris Shao, kuğunun varlığını Blackswan’ın bütününe işliyor. Kuğu; kıvrımlarda, heykelsi tavanlarda, çizgilerin sürekliliğinde ve her malzemenin ışığı yakalayışında beliriyor. Taş, alçı, kadife ve metal; titizlikle kurulmuş, ama durmadan değişen bir iç peyzaj oluşturuyor.
Pencerelerin ötesinde bahçe, aynı dili canlılar dünyasına taşıyor. Su, ağaçlar, koi balıkları ve kuğuların kendisi, mimariyi camın ötesine uzatıyor. Bakışlar malzemeden yansımaya, kıvrımdan canlı bir varlığa geçiyor.
Saatler ilerledikçe mekân yeniden değişiyor. Gün ışığı alanları açıyor, yüzeyleri yumuşatıyor ve beyaza neredeyse gerçek dışı bir nitelik kazandırıyor. Akşam aynı çizgilere yerleşiyor; malzemeler koyulaşıyor, gölgeler derinleşiyor ve Blackswan bütünlüğünü yitirmeden başka bir tona geçiyor.
Vianney Massot’nun mutfağı da aynı çizgiyi izliyor. Hassasiyet, denge ve neredeyse fark edilmeyene gösterilen özen onda da kendini buluyor. Şefin jestleri, Chris Shao’nun malzemeleri ve değişen ışık aynı dili konuşuyor.
Müziğin bu ritimde yerini bulması gerekiyordu: hafiflik duygusunu dağıtmadan korumak, mekânla birlikte derinleşirken ona ağırlık yüklememek, sessizliğe yer açmak ve ardından Blackswan’ın beyazdan siyaha geçişini izlemek.
Biçim harekete dönüşür.
© The Black Swan, Chris Shao Studio
Programlama
Ağırlıksız
Blackswan’ın müziği üç biçim alıyor. Restoran, beyaz kuğudan ilham alıyor. Bar ise ışık solarken siyah kuğunun ortaya çıktığı akşama ait. Şefin Masası olan Library, her şeyi birbirine yaklaştırıyor: az sayıda konuk, hemen yakında Vianney Massot, mekânla daha samimi bir sohbet.
Restoran
Restoranda Air, Cascadeur ve Tao, elektronik müziğe neredeyse ağırlıksız bir nitelik kazandırıyor. Dokular nefes alıyor, sesler ağırlıklarını yitiriyor gibi geliyor; ritim esnek kalıyor, çevresinde boşluk bırakıyor. Müzik, Blackswan’ın daha ilk görüntülerinde hissettiğimiz o askıda kalma duygusunu sürdürüyor.
Library
Library’de Goldmund, Philip Glass ve Víkingur Ólafsson, o askıda kalma duygusunu piyanoya, tekrara ve notalar arasındaki boşluğa taşıyor. Az sayıda konuk ve hemen yakındaki Vianney ile dinleme daha samimi bir hâl alıyor; her motif daha yakın, her sessizlik daha belirgin duyuluyor. Müzik yalınlaşıyor, neredeyse dokunulur oluyor.
Bar
Barda Freedom Fry, Napkey ve Weekend Affair daha doğrudan bir enerji getiriyor. Üçü de sıklıkla İngilizce şarkılar üreten genç Fransız elektro-pop sahnesine ait; akşama daha canlı, daha dolaysız bir nabız veriyorlar. Vianney’nin kendi kültüründen bir şeyler, bütünüyle bugüne ait bir sesle yeniden biçimlenerek duyuluyor; siyah kuğu zarafetini yitirmeden ivme kazanıyor.
Kuğudan sonra loong.
© The Black Swan, Chris Shao Studio
Yönetişim
Blackswan’dan Loong Bar’a
Sohbetlerimizde başka bir isim belirmeye başladı: Loong Bar Beijing. Bizi oraya Vianney Massot götürdü.
Loong Bar ile kuğu yerini başka bir mitolojiye bıraktı. Çin ejderhası loong, yüzyıllardır güç, otorite ve uğurla ilişkilendiriliyor. Tarihte pençelerin sayısı bile mevkiyi gösterebiliyordu: beş pençe imparator ve imparatorluk ailesiyle ilişkilendirilirken dört pençeye soyluların ve sarayın çevresinde, üç pençeli biçimlere ise imparatorluk çevresinden daha uzaktaki bağlamlarda rastlanıyordu.
Kolayca “ejderha” sözcüğüne indirgenen bu figürün ardında işaretlerden, mevkilerden, hikâyelerden ve simgelerden oluşan koca bir dil var.
Bizim giriş noktamız bu simgesel dünya oldu. Blackswan bizi ışığa, beyaza ve siyaha, bir hâlden diğerine geçişe yöneltmişti. Loong Bar başka bir dünyaya açıldı: gökle ve suyla, kuvvetle, güçle ve uğurla ilişkilendirilen bir varlığın ve her ayrıntının önem taşıyabildiği bir ikonografinin biçimlendirdiği bir dünya.
Müziğin başlaması gereken yer burasıydı.
Bu ilişkiden şimdiye kadar iki proje doğdu. Sesler, görüntüler ve müzik Paris ile Pekin arasında binlerce kilometre katetti.
Dinleme başka bir yerde yeniden başlıyor.
“Misafirde mümkün olan en derin izi, mümkün olan en yalın yolla bırakmak.”
Vianney Massot
